به نام خداوند جان آفرین حکیم سخن در زبان آفرین

دنیای امروز ما جهانی است که سیطره رسانه های جمعی از آن گستره ای عظیم و در عین حال کوچک ساخته و شاید همین دسترسی های آسان و سرعت تکنولوژی سبب شد تا انسان عصر حاضر در کنار تمام داشته های بیکرانش و امکاتات گسترده برای بروز رسانی اطلاعات و آگاهی از تمام رخداد ها در گوشه و کنار جهان باز هم بیقرار و کم حوصله باشد.

اما این بیقراری تنها محصول جامعه اطلاعاتی عصر حاضر نیست و گوشه گیری و تنهایی هم به آن افزوده شده ، دیگر از رفت و آمدها و میهمانی های قدیمی خبری نیست ، روزهای مهم زندگیمان در دیدن تنها یک پیام کوتاه و یا ارسال چند عکس سلفی خلاصه شده ، گاه حتی فرصت شنیدن صدای همدیگر را هم از خود دریغ میکنیم و افسوس نمی دانیم که چقدر زود دیر میشود.

ای کاش در کنار گسترش روز افزون تکنولوژی های نوین ارزشهای فرهنگی خود را فراموش نکنیم .

کاش بهار بیاید...