روزها ، مناسبتها و گفتگو

گفتگوی روزمره انسانها  اساسا بیان احساسات و عواطف ، تبادل اندیشه و مشورت در انجام امور زندگی است که به نوعی همان تفهیم و تفاهم و تهسیم تجارب است .

در این میان پیام و نحوه بیان آن که با بهرگیری از ادبیات و دستور زبان تنظیم میشود و معنا را به مخاطب ما القا میکند و نقش بسیار اساسی در بیان اندشه و ادراکات ما دارد ، در ارتباطات شفاهی هرگونه اشتباه کوچک در کاربرد واژه ها و آهنگ کلام و همین طور سایر مولفه های غیرکلامی میتواند در انتقال معنای مورد نظر اختلال ایجاد کند اما این مهم در ارتباطات متن محور دشوار تر می شود چرا که تنها واژه ها هستند که انتقال معنا و عواطف را عهدار هستند و سایر مولفه های غیر کلامی و همین طور بازخوردهای آن از مقوله ارتباط حذف میگردد نکته قابل تعمق در این میان اهمیت نقش زبان و ادبیات بیانی در انتقال مفاهیم است . زبان قدرتمندترین سلاح برای نابود کردن روابط انسانی و مخاطب است و در عین حال می تواند گویاترین و موثرترین ابزار برای ایجاد تفاهم و وفاق اجتماعی باشد.

شاید این سوال ذهن شما را در گیر سازد که رابطه بین موضوع روزها و مناسبتها و گفتگو با مباحثه پیش گفت چیست اما این مطالب مقدمه ای بود برای ذکر این نکته که توجه داشته باشیم نامگذاری روزها بر اساس مناسبتهای گوناگون به منظور توجه به دلایل و اهمیت موضاعاتی است که یک روز را به آن اختصاص داده اند و این امر این ضرورت را ایجاب میکند که در ارتباط با این مفاهیم با یکدیگر گفتگو کنیم و به انتقال معنا بپردازیم.

مفاهیمی چون عشق ، صلح ، دوستی ، پدر ، مادر و صدها موضوع دیگر که مبنای نامگذاری روزها و مناسبتهای تاریخ شده است موضاعاتی است که باید در خصوص آنها گفتگو کرد و تنها به پیامهای متن محور بسنده نکرد.

اگر امروز را جهانیان روز عشق نامیده اند پس باید در خصوص مهر ورزی و اهمیت آن و انتظارتمان ببایگدیگر گفتگو کنیم و از رفتارهای کلیشه ای و تکراری که حتی علت آن را هم نمی دانیم بپرهیزیم گاه بیان یک مطلب و توجه عمقی به آن در رفتار و گفتارهایمان به مراتب کارا تر و موثر تر از انجام رفتارهای قالبی و بدون تفکر است .

تا فرصت هست به عزیرانمان عشق بورزیم و به فرزندانمان عشق ورزی را بیاموزیم .

از صدای سخن عشق ندیم خوشتر

یادگاری که در این گنبد دوار بماند

کاش بهار بیاید...